ตามรอย เส้นทางผ้า เมืองแพร่ ตอนที่ 1

ทริปนี้ ทางรายการเล่าเรื่องเที่ยว ขอพามาที่เมืองแพร่ เมืองเก่าแก่ ที่หลายคนอาจมองข้าม ซึ่งอยู่ห่างจากกรุงเทพฯ เพียงระยะทางแค่ 500 กว่ากิโลเท่านั้น ด้วยพาหนะคู่ใจในการเดินทางครั้งนี้ กับรถฮอนด้า BR-V ที่ตอบโจทย์ของเราตั้งแต่เริ่มเดินทาง เพราะสัมภาระของงานนี้มากมายเหลือเกิน ทางทีมงานตั้งใจนำสิ่งของไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า หนังสือเก่า หนังสือเรียน ฯลฯ นำไปในการเดินทางครั้งนี้ด้วย เพื่อบริจาคให้กับเด็ก ๆ ต่างจังหวัดที่ขาดแคลน และขอบคุณสำหรับการตอบรับจากทางผู้อำนวยการ ททท.สำนักงานแพร่ ในการต้อนรับและส่งเจ้าหน้าที่มาอำนวยความสะดวก และให้ข้อมูลอย่างเต็มที่

 

ทีมงานเริ่มออกเดินทางในช่วงเช้า 10.00 น. ด้วยรถฮอนด้า BR-V ภายในห้องโดยสารกว้างขวางดีค่ะ เราสามารถยื่นขาได้เต็มที่ นั่งสบายจริง พอรถวิ่งมาถึงอยุธยา สักพักนึกได้ว่าควรรีบเติมน้ำมันก่อนออกไปไกลกว่านี้ เพราะราคาน้ำมันจะแพงขึ้นเรื่อย ๆ เราจึงรีบไปเติมเต็มถังสำหรับการเดินทางต่อ พอออกจากปั้ม เดินทางมาเรื่อย ๆ ก็เริ่มอยากฟังเพลง แก้ง่วง รถคันนี้มีช่องเสียบ USB อยู่แล้ว ทางทีมงานก็เตรียมมาพร้อม (คนขับก็กลัวจะหลับเหมือนกันค่ะ)  ฟังเพลงขับกล่อมไปตลอดการเดินทาง เสียงดังกังวาล ลำโพงเค้าดีจริงนะ ปุ่มปรับเปลี่ยนเพลงก็ใช้งานง่าย สามารถใช้เป็นตั้งแต่ครั้งแรกเลย ไม่สับสนค่ะ ผ่านเส้นทางมาที่อำเภอเด่นชัย เห็นผลิตภัณฑ์ไม้สัก อยากแวะซื้อเหมือนกัน ได้แต่มองอยู่ในรถ เพราะเพิ่งมาถึง จะรีบเสียเงินเลยเชียวเหรอ ยังไม่ได้เริ่มทำงานเลย จึงได้แต่เก็บไว้ในใจ ไม่กล้าให้คนขับแวะ พอถึงเกือบเย็น เข้าที่พัก ก็เริ่มจะหิว ทีมงานจึงแวะไปลิ้มรสอาหาร แถวประตูชัย เวลาทุ่มกว่า ๆ ได้ กำลังคึกคักร้านอาหารหลายร้านเลยล่ะค่ะ ที่นี่มีความเรียบง่าย แต่แฝงไปด้วยเสน่ห์หลากหลาย ทำให้อยากรู้จักแพร่ให้มากขึ้นจริงเชียว

เช้าวันรุ่งขึ้นก็ต้องเริ่มทำงานละ ทีมงานได้รู้จักกับน้องมิ้นท์ เจ้าหน้าที่ของทางแพร่ ที่ถูกผอ.ส่งมาอำนวยความสะดวก น้องเธอน่ารัก ช่างเจรจาเสียนี่กระไร ที่่แรกเราเริ่มไปที่ ศูนย์เรียนรู้ย้อมผ้าหม้อห้อม/บ้านป้าเหงี่ยม ซึ่งตอนนี้ในกรุงเทพฯ ถือว่ามีความนิยมกันมาก เพราะสีครามมาแรงเหลือเกิน พอไปถึงศูนย์เรียนรู้ ก็เจอป้าเหงี่ยม กำลังสอนนักเรียนต่างชาติอยู่พอดี สอบถามได้ความว่าเป็นนักท่องเที่ยวมาจากประเทศแคนาดา, ญี่ปุ่น และอังกฤษค่ะ น่ารักทีเดียว ทางทีมงานจึงต้องเก็บภาพมาฝากกันสักหน่อย

ป้าเหงี่ยมเล่าว่า ผ้าหม้อห้อมนั้น เป็นองค์ความรู้ภูมิปัญญาของบ้านทุ่งโฮ้ง ถือเป็นผ้าพื้นเมืองประจำถิ่น ของจังหวัดแพร่ ซึ่งที่นี่เป็นศูนย์เรียนรู้การย้อมผ้าสีธรรมชาติ สีย้อมนั้นเอามาจากต้นห้อม เรียกว่า ผ้าหม้อห้อม  วิธีการจะนำต้นห้อมทั้งก้าน และใบ โดยนับจากยอดลงมา 8 นิ้ว  มาตัด แต่ต้องตัดก่อน 8 โมงเช้า หรือหลัง 4 โมงเย็นนะ เพราะถ้าไปเก็บช่วงที่ร้อน สีของห้อมจะได้ไม่เต็มที่ หลังจากนั้น ก็นำไปแช่น้ำสะอาด 72 ชั่วโมง เพื่อให้ใบเน่า แล้วนำก้านและใบทิ้งไป เหลือเพียงแต่น้ำสี แล้วมาใส่ปูนขาว ลงไปและคอยกระทุ้งเติมอากาศ เหมือนการย้อมเย็น ป้าเหงี่ยมการันตีได้ด้วยว่าการย้อมสีธรรมชาตินั้น เวลาจะนำไปซัก สามารถซักรวมกับผ้าขาวได้เลยจ้ะ ภูมิปัญญานี้ เป็นอาชีพหนึ่งของหมู่บ้านทุ่งโฮ้ง ที่ควรแก่การรักษา ให้ยั่งยืน และเป็นวิถีชีวิตหนึ่งที่สามารถพึ่งพาตนเอง และช่วยสร้างรายได้ ให้กับจังหวัดแพร่ จนเป็นที่รู้จักกันไปทั่ว ทีมงานอยากลงไปลองทำกันเลยทีเดียว งานศิลปะเล็ก ๆ นี้ช่วยสร้างความสุขให้ผู้คนอย่างมากมายจริง ๆ

สนใจเรียนรู้บ้านป้าเหงี่ยม ได้ทุกวัน ที่ทุ่งโฮ้ง จ.แพร่ ตั้งแต่ 9.00 – 16.00 น.  โทร. 089 851 3048 , 0861802542

ติดตาม ตามรอย เส้นทางผ้า เมืองแพร่ ตอนที่ 2 ครั้งหน้านะคะ ครั้งนี้ สวัสดีค่ะ :’))

 

 


 

Comments

comments

Shares